نوشتن پیام تبریک سختتر از چیزی است که به نظر میرسد. متنهای آمادهای که دستبهدست میشوند را همه دیدهاند و فرستادنشان بیشتر از آنکه صمیمیت را برساند، نشان میدهد که وقت نگذاشتهای. این ابزار پیامی میسازد که به گیرنده و مناسبت مشخص تو بخورد.
مناسبت، نسبت تو با گیرنده، و لحنی که میخواهی. تبریک نوروز به مدیر با تبریک نوروز به دوست دوران دانشگاه دو متن کاملاً متفاوت است، و همین نسبت مهمترین چیزی است که باید مشخص کنی.
اگر خاطره یا موضوع مشترکی هست، اضافهاش کن. یک جملهی مشخص و شخصی، کل پیام را از حالت فرمولی بیرون میآورد.
مناسبتهای ایرانی مثل نوروز، شب یلدا، چهارشنبهسوری و سیزدهبهدر، و همچنین مناسبتهای شخصی مثل تولد، عروسی، سالگرد ازدواج، قبولی در دانشگاه و شروع کار تازه.
برای موقعیتهای دشوارتر — تسلیت، عذرخواهی، یا دلجویی — هم میتوانی استفاده کنی. در این موارد لحن را حتماً مشخص کن؛ پیام کوتاه و ساده تقریباً همیشه بهتر از پیام طولانی است.
نام گیرنده را در پیام بیاور. پیام را کوتاه نگه دار؛ متنهای بلند معمولاً کامل خوانده نمیشوند. و پیش از فرستادن یک بار بخوانش و ببین آیا شبیه حرف زدن خودت هست یا نه — اگر نبود، یکی دو کلمه را عوض کن.