شعر در فارسی کار روزمره میکند: روی کارت تبریک، در پیام تولد، در سخنرانی عروسی، و در پیامی که برای دلجویی میفرستیم. شاعر هوشمند هوشیفای شعری تازه بر اساس چیزی که میخواهی میسازد — برای یک نام، یک مناسبت، یا یک حالوهوای مشخص.
سه چیز بیشترین تفاوت را ایجاد میکند: برای چه کسی، به چه مناسبتی، و با چه لحنی. «شعری برای تولد خواهرم، شوخ و کوتاه» نتیجهای بسیار بهتر از «یک شعر» میدهد.
اگر میخواهی نام کسی در شعر بیاید، همان اول بنویس. اگر خاطره یا ویژگی مشخصی هست که دوست داری به آن اشاره شود، آن را هم اضافه کن؛ همین جزئیاتاند که شعر را از یک متن عمومی جدا میکنند.
میتوانی قالب را مشخص کنی — دوبیتی، رباعی، غزل، یا شعر نو. اگر چیزی نگویی، قالبی متناسب با مناسبت انتخاب میشود.
برای پیامهای کوتاه مثل تبریک، دوبیتی و رباعی معمولاً بهتر جواب میدهند؛ برای متنهای رسمیتر مثل عروسی یا بزرگداشت، غزل مناسبتر است.
شعری که میسازی مال خودت است و میتوانی هرجا بخواهی از آن استفاده کنی. این شعرها تازه تولید میشوند و از دیوان شاعری نقل نمیشوند.
اگر میخواهی شعر کلاسیک واقعی از حافظ بخوانی، بخش فال حافظ برای همین است.